Şiirim
1) Onlar Anne Baba Şiirim
Hizmetine koş noksansız onlar anne baba,
Çileni çektiler yıllarca onlar anne baba,
Beslediler büyüttüler olma asi onlar anne baba.
Dövseler bile bakma şahsi onlar anne baba.
Sövseler bilki kötülüğe iyilik er kişinin kârı onlar anne baba.
Ömür boyu onlara hizmet etsen azdır bilki onlar anne baba,
Onları ikileme asla onlar anne baba,
Onlara öf bile deme onlar anne baba.
Bırak sen işini onların duasına onlar anne baba.
Babanın duası Peygamberin ümmetine duasıdır onlar anne baba.
Al onların rızasını işlerin rast gider onlar anne baba.
Onlara bal söyle bal yedir onlar anne baba.
2) Ashabı Kiram 3 Misli Orduya Galip Gelir Şiirim
Gezeriz konuşan hayvan misali,
Yiyip içmekten başka ne kârımız var!
Alemi hayat içre çok laubali,
Söylemeden gayri ne kârımız var!
Hayvanlar gibi ettirdi neslini devam,
Bu insanlar utanmadan heman.
Gazze bu halde iken perişan,
Lafımı olur elbet hayvan gibi oldu insan.
Önemli olan iman ve ameli salihtir çokluk değil.
Yalnız Allahu Teâlâ’ya eğil.
Ashabı kiram 3 misli orduya galip gelir.
Ha keza Selçuklu Osmanlı gelir.
İslam’ı yaşayan devletlere cihan selam durdu.
Ne zaman ki bitti takva gitti itibar gitti para.
İblisin halifeleri geldi başa, feci vurdu.
Bu güzel yurdu, yarı yolda kalma.
Kafirlere benzemeden ara.
3) Yetiş ya Muhammed ümmetin kaldı yetim
Yetiş Ya Hazreti Muhammed Sensiz kaldı ümmetin gel yetiş
Yetiş Hazreti Muhammed Yetim kaldı ümmetin gel yetiş
Ey sığınaksızların sığınağı ey ahlakı gibi ahlak olmayan
Tut elimizden gel yetiş Sendedir Kıyas İcma Sünnet Kur’an
İnsinde Cinsinde son Peygamberi gel yetiş İmdada gel yetiş
Müslümanlar feci can veriyor coğrafyalar kan ağlıyor
Ya Nebi Ya Rasul gel yetiş Ya Ahmed kaldır başsız ümmetin
Yetiş ya Mahmut kaldır din ilminde sınıfta kalan ümmetin
Gel yetiş Ya Muhammed dinini öğrensin ümmetin
Çünkü ayette buyruldu zafer İslamı öğrenip yaşamakta
Yetiş ya Aleyhisselatü vesselam tut elimizden
Kaldır ümmetini cahillik uykusundan
Yetiş ya Muhammed ümmetin kaldı yetim
Her yer oldu ateş tut elimizden.
4) İki Cihan da yüzün pak olsun
Ne Ümitsiz Ol Ne Çokça Ümitkâr
Bırak her lüzumsuzu birer kenara,
Aç gözünü dinle, gönül kulağınla.
Güzel dostluk iyidir, dostsuzluktan;
Dostsuzluk iyidir, kötü dostluktan.
Helede bu zamanda Veliyullah zuhuratta:
Görürler hayvan kılığında, dolaşan yüzlerce,
Eti yenen kimi eti yenmeyen, hayvan bile denmeyen.
Ruhları perişan milyonlarca Müslüman memleketinde.
İnsan gelir fakat hayvan denilse hayvana ağır gelir.
Çünkü o zavallılar günahsız; bu miskin gibiler ise:
Hem sevapsız hemde çokça günahkâr,
Ne ümitsiz ol ne çokça ümitkâr.
Olsun ümit bağlayabileceğin imanın;
İyiliklerden gelen, samimi ihlasının.
Sönmeyen iman nurunun devamı olsun,
Olsun ki iki Cihan da yüzün pak olsun.